نایب
رییس انجمن صنفی کارگران کوره پزخانه های ورامین اعلام کرد: کوره پز
خانههای ورامین به جهت اجرای طرح هدفمند کردن یارانهها از سوی دولت و به
تبع آن افزایش هزینه حاملهای انرژی با حداقل ظرفیت تولید فعالیت میکنند.
جعفر معصومی در این باره به ایلنا گفت:
پیش از اجرای قانون هدفمندی یارانهها در حدود ۳ هزار کارگر فصلی در این
کورهها کار میکردند که این رقم به دلیل تعطیلی بیش از ۳۰ واحد کوره به
۵۰۰ کارگر رسیده است.
این فعال صنفی ادامه داد: از مجموع ۴۰
واحد کوره پز خانههای شهرستان ورامین فقط ۱۰ کوره باقی مانده است که این
موضوع باعث بیکاری بیش از ۲۵۰۰ کارگر شده است.
او با تاکید بر اینکه ۱۰ واحد باقی مانده
با حداقل ظرفیت تولید و نیروی کار، فعالیت میکنند، اظهار داشت: به گفته
کارفرمایان کوره پز خانهها به سبب افزایش قیمت حاملهای انرژی تولید آجر
مقرون به صرفه نیست. از طرفی کارفرمایان توان مالی خود را از دست دادهاند و
این در حالیست که کارگران نیز به سبب مشکلاتی نظیر دستمزد کم، نداشتن بیمه
و موقت بودن کار انگیزهای برای کار کردن در این واحدها ندارند.
این فعال صنفی در تشریح یکی دیگر از دلایل
پدیدآمدن شرایط فعلی، با اشاره به اینکه «بازار آجرهای سنتی از رونق
افتاده است» عنوان کرد: اکثر پیمانکاران ساختمانی از آجرهای سفالی که در
کارخانههای بزرگ صنعتی تولید میشوند استفاده میکنند و موارد استفاده از
آجرهای سنتی در کار ساختمانی بسیار کم شده است.
معصومی در ادامه از جایگزینی دستگاههای
خشت زن با نیروی کار انسانی و همچنین یونولیتهای پلاستیکی به جای آجرهای
سقفی به عنوان عوامل کاهش نیروی کار کورهپزخانهها نام برد و گفت: با
تولید مصالح ساختمانی جدید در چند سال گذشته تولید آجرهای سقفی
کارخانههای آجر سازی کاهش و در بعضی واحدها متوقف شده است.
نایب رییس انجمن صنفی کارگران کوره
پزخانه های ورامین بر ضرورت احیاء کار و رونق تولید کوره پز خانهها
تاکید کرد و گفت: با احیاء هر واحد کوره بیش از ۵۰ کارگر میتوانند شاغل
شوند، در حال حاضر کارفرمایی که قدرت تولید ندارد نمیتواند کارگری را
استخدام کند.
بررسی موارد حقوقی نقض شده در این گزارش:
بند ۱ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:هر
شخصی حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه برگزیند، شرایط منصفانه و رضایت
بخشی برای کار خواستار باشد و در برابر بیکاری حمایت شود.
بند ۱ ماده ۱۱ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:حق
هر کس به داشتن سطح زندگی کافی برای خود و خانوادهاش شامل
خوراک ـ پوشاک و مسکن کافی همچنین بهبود مداوم شرایط زندگی به
رسمیت شناخته شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر